مرور نظام‌مند تازه‌ای از ۲۳ مطالعه نشان می‌دهد کاربرد هوش مصنوعی در سلامت روان پناهندگان عمدتاً بر شناسایی و پیش‌بینی متمرکز است و شواهد مداخله‌ای و اجرای واقعی هنوز محدود مانده‌اند.

مطالعه‌ای ۱۰۹ نفره نشان داد یک مدل زبانی محلی می‌تواند برخی انواع تروما را از روایت‌های کوتاه با ویژگی بالا استخراج کند؛ اما نتیجه مقدماتی است و جای ارزیابی بالینی PTSD را نمی‌گیرد.

مروری بر ۲۷ مرور نظام‌مند نشان می‌دهد شواهد هوش مصنوعی در سلامت روان فعلاً برای غربالگری و پیش‌بینی خطر قوی‌تر از مداخلات درمانی پایدار است و اجرای مسئولانه به نظارت انسانی نیاز دارد.

مدل چندوجهی در مطالعه‌ای ۵۶ نفره، ترکیب ارزیابی بالینی، عوامل اجتماعی‌محیطی و عملکرد اجتماعی را برای پیش‌بینی گذار به روان‌پریشی و بهبودی امیدوارکننده یافت؛ اما نمونه کوچک و اعتبارسنجی صرفاً داخلی، استفاده بالینی را زودهنگام می‌کند.

مرور دامنه‌ای ۱۱۹ مقاله، ۲۲ نوع آسیب و خطر مرتبط با چت‌بات‌های مبتنی بر مدل زبانی را در پنج دسته صورت‌بندی کرد؛ اما نویسندگان تأکید دارند این فهرست نرخ وقوع یا اثبات رابطه علّی نیست.